Met 81 deelnemende teams en bijna evenveel deelnemende sloepen (sommige sloepen worden achtereenvolgens door een dames- en een herenteam ingezet) vormde de aankomst op de Zijldijk en de tewaterlating van de deelnemende sloepen uiteraard, zoals dat in hedendaags Nederlands heet, een hele uitdaging. De wedstrijdcommissie had hiervoor een soort Von Schlieffenplan gemaakt – planning aankomst- en kraantijden, twee kranen, sleepdienst, parkeerroutes, verkeersleiders, etcetera , dat met bijbehorende inzet en precisie werd uitgevoerd. Wel was er enige nervositeit toen een van de kranen tussentijds een klusje ging doen, terwijl de eerste teams al aan het finishen waren en gekraand zouden moeten worden, maar deze kleine rimpeling werd probleemloos opgelost. Uiteraard was enige wachttijd hier en daar onvermijdelijk, en er bleken toch enkele vlerkerige typen te zijn die dat niet willen begrijpen. Het overgrote deel van de deelnemers toonde zich echter ordelijk en sportief.

De trouwe lezer van het Kaagnieuws weet, dat er in het sloeproeien wordt gewerkt met een wedstrijdhandicap. Behalve bij de Gigs – die een eenheidsklasse vormen – zijn de roeisloepen zo sterk uiteenlopend qua vorm, gewicht en aantal roeiers, dat de roeiprestaties herberekend moeten worden om tot een eerlijke vergelijking te komen. Uiteraard roept deze handicap - de zogeheten C-waarde - veel debat op, zoals trouwens elke handicapformule debat oplevert. Toch plegen de beste en hardst trainende roei(st)ers gewoon te winnen. Klaarblijkelijk doet de handicapformule heel behoorlijk zijn werk.

Daardoor kunnen sloepen in beginsel in willekeurige volgorde worden gestart. De meeste wedstrijdcomites kiezen er voor om eerst de langzamer sloepen te starten en de snelste als laatste te laten vertrekken. Gevolg is dat de sloepen zo veel mogelijk gelijktijdig finishen. Met het oog op muziek, bier en spoedige prijsuitreiking is daar ook veel voor te zeggen.

Nadeel is echter, dat snelle teams opgehouden kunnen worden door de langzamer sloepen. Juist voor snelle teams met een handicap die is berekend op hoge gemiddelde snelheden – telt oponthoud zwaar. Bij wedstrijden op ruim water – zoals IJsselmeer en Waddenzee is dat risico uiteraard beperkt. Op water met knelpunten – zoals Amsterdamse bruggen en onze eigen Boerenbuurt – is dat risico echter levensgroot. Ons westrijdcomite kiest er daarom al enkele jaren voor, om eerst het cohort van de snelste sloepen te laten starten, zodat dat ongehinderd een eerlijke strijd met de rest van het wedstrijdveld kunnen aangaan. Daar is weleens kritiek op, maar aangezien er ook waardering voor die keuze bestaat zal dit systeem voorlopig wel gehandhaafd worden.

Langs deze lijnen vond om 11.00 uur (in drie tranches) de start van 24 damesteams plaats, waarna op 11.10 de damesteams in de gigs werden gestart. Met een beetje vertraging vond tegen 14.00 de start van 47 herenteams (ook in tranches van circa 10 sloepen) plaats, waarna tegen 14.10 de zes gigs heren vertrokken.

De Kaagrace lijkt patent te hebben op in elk geval zonnig weer, onder omstandigheden aangevuld met betrekkelijk veel wind. Weliswaar hield het KNMI het op circa 4 Bft, met uitschieters naar 5 Bft. In de grote zeilvaart is dat laatste slechts een " frisse bries" maar voor wie 15 of 18 km moet roeien levert dat een stevige gevoelswaarde op. Er moest m.a.w. weer flink gewerkt worden.

Welke invloed dit op wedstrijduitslagen heeft is overigens geheel onbekend. Enerzijds lopen bijvoorbeeld zwaardere sloepen beter door golfslag, anderzijds vangen ze door veel vrijboord ook weer meer wind. Een superlichte sloep – de in de ovens van jachtbouwer Huisman gebakken koolstofsloep " Wolter Huisman" - rapporteerde door de wind steeds teruggezet te zijn en daardoor veel minder bootsnelheid te hebben geboekt. Het is echter niet zeker of deze zeemanspraat niet gewoon een wat mindere dag moest compenseren.

Feit is, dat onze damesteams weer goed scoorden, en zich door weer noch wind van de wijs lieten brengen., In het algemeen klassement behaalden de Meiden van Staal in de Kaag 1 de tweede plaats, na de Garuda uit Hindeloopen. De Kaagtijgers (Voorbijganger) moesten dit jaar genoegen nemen met een 11^de plaats in de hoofdklasse, de Kaagse Bluf (Caatje van Warmond) met een 23^ste plaats. In de klasse der Kromhout Whalers werden de Meiden van Staal eerste, de Kaagtijgers vierde en de Kaagse Bluf achtste.

De wedstrijdploeg van de heren heeft een echte vormcrisis c.q. een crisis in vormbehoud. In de hoofdklasse kwam de Caatje niet verder dan de 28ste plaats. Het Kaagschuim weet zich opgejaagd door een ploeg energieke adelborsten. Onder het zingen van onverstaanbare krijgsliederen proberen zij voortdurend maar tevergeefs in te halen. Pas kort voor de finish slagen zij daarin, en dan nog ten koste van grote vermoeidheid (zie foto). Tevredenheid aan Kaagzijde, dus. E.e.a. resulteert in de 40^ste plaats. De Kaagermix rondt de Kaagsepresentie af met de 43^ste plaats. Bij de Kromhout Whalers werden de heren 1 vierde, gevolgd door het Kaagschuim op de achtste plaats en de Kaagermix op de 11^de de en laatste plaats.

Zoals al aangekondigd, deden de eilanders het erg goed in het algemeen klassement. Bij de heren wonnen de Terschellingers de eerste prijs. Met name ervaring op ruim en hol water betaalde zich uit, want na een lange periode van dominantie door de roeiteams van Aldeboarn waren het, naast de Terschellingers waren, de teams die veel op het IJsselmeer trainen die goed roeiden (Joure en Makkum). Bij de dames waren dit – naast onze eigen Meiden van Staal – de Hindeloopers (eerste) en opnieuw de Terschellingers (derde). Misschien moeten de heren van KWV de Kaag aan Waddenstages gaan denken.

Bij de gigs – die dit jaar toch weer het verengde parcours roeiden - werden onze heren roeiend in de Sirene tweede, na de Scheveningers. Bij de dames was het van hetzelfde laken een pak: onze Neptunus werd tweede, na de Vliegende Hollander uit van Scheveningen.

Een lange en mooie roeidag werd besloten met een aangename BBQ, waarbij de Kaagtijgers zich in bijna volledig Hawaiiaans kostuum tooiden en aldus gekleed de maaltijden uitdeelden. Er kan dus geen twijfel zijn, dat de opkomst komend jaar, voor de vijfde Kaagrace, niet veel zal achterblijven bij de vierde.

Meine Dijkstra